ผู้มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย ต้องปฏิบัติอย่างไร

     มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย หมายถึง บุคคลธรรมดา นิติบุคคล หน่วยงานของรัฐ ที่เป็นผู้จ่ายเงินให้แก่ผู้รับเงินตามกรณีที่กฎหมายกำหนดให้ต้องหักภาษีไว้ก่อนจ่าย อย่างที่ได้กล่าวไว้ว่า ใครเป็นคนจ่ายเงิน คนนั้นมีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย
     ผู้มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย ควรพิจารณาขั้นตอนการปฏิบัติที่สำคัญดังนี้
     • ตรวจสอบประเภทเงินได้ที่จ่ายว่าเข้าข่ายต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย หรือไม่ ตัวอย่างประเภทเงินได้ที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย ที่เกิดขึ้นบ่อย ได้แก่ เงินเดือน, ค่าจ้างทำของ, ค่าเช่า, ค่าโฆษณา, ค่าบริการที่ปรึกษา
     • ตรวจสอบอัตราภาษีที่ต้องหักนำส่งให้ถูกต้องตามกฎหมาย ตัวอย่างเช่น บริษัทมีการจ่ายเงินเดือนให้กับพนักงาน ดังนั้นบริษัทมีหน้าที่ในการคำนวณภาษีหัก ณ ที่จ่าย ตามอัตราก้าวหน้า และนำส่งตามแบบ ภ.ง.ด.1
     • หักภาษี ณ วันที่จ่ายเงิน/วันที่ในเช็ค
     • ออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย ที่เรียกว่า แบบหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย หรือ 50 ทวิ
     • นำส่งภาษีภายในกำหนดเวลาที่กฎหมายกำหนด (นำส่งแบบ ภ.ง.ด.1, แบบ ภ.ง.ด.3 กรณีผู้รับเงินเป็นผู้เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา และแบบ ภ.ง.ด.53 กรณีผู้รับเงินเป็นผู้เสียภาษีเงินได้นิติบุคคล ภายใน 7 วัน นับแต่วันสิ้นเดือนของเดือนที่จ่ายเงิน)
     • จัดเก็บเอกสารหลักฐานให้เป็นระเบียบเพื่อรองรับการถูกตรวจสอบในอนาคต
     บทลงโทษ
     1. กรณีผู้จ่ายเงินซึ่งมีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย ไม่ได้หักภาษีและไม่ได้นำส่ง หรือหักภาษี ณ ที่จ่าย และได้นำส่ง แต่ไม่ครบตามจำนวนเงินที่ถูกต้อง ผู้จ่ายเงินต้องรับผิดร่วมกับผู้มีเงินได้
     2. กรณีผู้จ่ายเงินซึ่งมีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย ไม่นำเงินภาษีที่หักเอาไว้นำส่งภายในเวลาที่กำหนด ต้องรับผิดเสียเงินเพิ่มอีกร้อยละ 1.5 ต่อเดือน (เศษของเดือนคิดเป็น 1 เดือน)
     3. หากเจตนาละเลยในการหลีกเลี่ยง ไม่ยื่นรายการเพื่อหลีกเลี่ยงการเสียภาษีอากร ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 200,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ (มาตรา 37 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร)